Transformaties

De aarde draait om haar as, flink hard maar omdat ikzelf en alles om mij heen meedraait merk ik het alleen aan het voorbijgaan van dag en nacht en aan het bewegen van zon, maan en sterren. Het water van de oceanen bedekt een heel groot deel van de aarde. Veel meer dan ik me kan voorstellen. Maar dat water dat draait in haar eigen tempo mee over de aarde, trager en zwaarder. En dat resulteert in altijd maar doorrollende enorme golven die te pletter beuken tegen de westelijke kusten. En door die voortdurende draaiing heeft de wereld haar vorm gekregen. Van de keiharde vulkanische rotskusten van Ierland, het graniet van Galicië, waar de oceaangolven op kapotbeuken tot de zachtere kusten van de Noordzee, waar zand en zandsteen en kalkrots de getemde golven van de Noordzee weerstaan. Tot aan de brave, nauwelijks nog ademende Oostzee en Middellandse Zee, gevangen achter smalle toegangen en alle kanten omringd door het land.

En helemaal achterin die gevangen zeeen, daar liggen de toegangspoorten van het grote land: Sint Petersburg, de hemelpoort van Tsaar Peter de Grote en Istamboel, de poortwachter van het verdwenen wereldrijk Byzantium.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.