Terug

Ik ben terug uit Chalma en uit Mexico. Het was fantastisch.

De bedevaart heeft veel indruk op mij gemaakt en heeft me nooit teleurgesteld. De tocht begon op 24 februari. We begonnen met een mis in de dorpskerk van Canoa om 6 uur. Om 7 uur stonden we buiten, op het nog schemerige en koude plein voor de kerk. Er was een klein blaasorkestje en er waren veel mensen om ons uit te zwaaien. Ons, dat waren wij, de ongeveer tachtig mensen die naar Chalma gingen lopen. Voorop de drager van het beeld. De kleine replica van de Heer van Chalma, opgesteld in een klein vitrine kastje met twee torentjes.

Bij de rand van het dorp stoppen de wegbrengers en het orkestjeen staan we even stil voor de laatste instructies. Ik ben gespannen en ben blij dat het nu begint. We gaan lopen en we lopen langs de asfaltweg van Canoa richting Puebla maar we gaan voor Puebla afbuigen in westelijke richting. Na zo’n vijf uren lopen zijn we in Cholula. We stoppen op het grote plein voor een kleine kerk en daar krijgen we onze eerste maaltijd. De volgende dagen zullen de vrouwen met hun mobiele keuken in een vrachtwagentje ons drie keer per dagverwennen met een warme maaltijd. Dit is de eerste en het is alsof je thuis eet, in een huis in Canoa of San Isidro. Alles wordt vers klaargemaakt en smaakt dus goed. Trouwens: iedereen heeft flink honger na die eerste etappe. Se volgende dagen zal het steeds volgens een vast ritme gaan: Opstaan om vijf uur. Na een half uur gaan we lopen. We krijgen een beker warme koffie en lopen dan ongeveer vijf uren tot de eerste maaltijd rond 11 uur. Dan vanaf 12.30 lopen we weer ongeveer vijf uren en dan krijgen we weer een warme maaltijd. Dan vanaf een uur of zes nog ongeveer drie uren lopen tot de plaats waar we blijven slapen. Daar krijgen we nog een maaltijd die ik meestal oversla of waarvan ik alleen een klein deel eet.

We slapen op degrond: op tegels of op grind, soms is er een stuk karton om de ondergrond ietsminder koud en hard te maken en ik slaap elke nacht goed.Vanaf dag twee gaat het lopen steeds beter. Dat is maar goed ook waznt die tweede dag gaan we al over de Paso de Cortès, de pas tussen Iztaccihuatl en Popocatepetl. dat betekent flink stijgen en dalen. we komen ’s avonds aan in Ozumpa, dat is in het zuiden van de Vallei van Mexico, bij Chalco Amecameca. Vandaar lopen we de volgende dag naar Tepoztlan met een flink lang stuk langs de spoorlijn die niet meer in gebruik is. De vierde dag komen we in de deelstaat Mexico en slapen op een hooggelegen graslandje met prachtig uitzicht over de beboste bergen van de Sierra Madre Oriental. De laatste dag moeten we nog over drie van die bergruggen heen, door prachtige bossen, om rond één uur in Chalma aan te komen. Ons reisdoel.

Daartover later meer.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.