Oorlog en vrede

In mijn vorige blog schreef ik over de oorlog die steeds maar dichterbij kruipt. Ik was tot het schrijven van dat blog getriggerd (wel een toepasselijk werkwoord in dit verband!) door een voorpagina van de Volkskrant die ik pas daarvoor las. Het artikel leek wel gedicteerd door een legervoorlichtingsdienst. Het stond bol van de gewonnen slagen. Overal werd IS weggebombardeerd en in de pan gehakt. En onze luchtmacht leverde daarin een bijdrage. We worden sindsdien nog wel eens kort geinformeerd over het soort wapens dat onze luchtmacht gebruikt bij het bombarderen en de eventuele risico’s voor onze piloten. Ook blijkt uit de sneuvelcijfers van Nederlandse jongeren die voor de IS zijn gaan vechten dat de bommen raak zijn. We lezen vrijwel niets over wat er verder op de grond gebeurt in steden als het Iraakse  Mosul en het Syrische Raqqa. Maar dat het oorlog is dat lijdt geen twijfel en dat de tegenstander een bende gevaarlijke terroristen is, daarover is geen diskussie. Genoeg zware woorden en gedachten over geweld en vernietiging. Als ergens een gebouw gesloopt is en het tegelpad er naar toe is kapotgereden dan hoeft er maar korte tijd overheen te gaan en overal groeien hoopvolle plantjes, kruipen kleine en grotere dieren en bloeit het leven op. Het gaat een nieuwe start maken, altijd weer. In Syrie en Irak zijn de alleroudste steden van de wereld. Ze zijn al tientallen keren door die cyclus gegaan en verscheidene van die steden liggen nog te wachten op weer een neiuwe start. Vermomd als heuvel.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.