Hoe ben je binnengekomen?

Van drie mensen heb ik het verhaal gehoord hoe ze Nederland zijn binnengekomen. Drie heel verschillende verhalen en alledrie zo mooi dat je als je er een film van zou kunnen maken, het zeker een prachtige film zou worden. Het mooist vond ik wel het verhaal van Bekir, een uit Oost Turkije afkomstige man van 60 jaar oud.

Hij vertelde dat hij op z’n 16e al naar Duitsland reisde en daar via z’n broer werk kon vinden waarmee hij marken kon verdienen. Zijn broer werkte in een kleine stad bij de gemeente en had voor hem en de vriend met wie hij samen was gekomen zwaar werk. Zoals hij het samenvat: wij gingen sneeuwruimen en afval weghalen en de Duitsers zaten binnen, achter hun bureau. Maar dat was nog niet echt, dat was proeven aan Europa. Na zijn diensttijd, hij was toen net 20, ging Bekir opnieuw in het buitenland z’n geluk beproeven. Met drie vrienden, even oud als hij, ging hij met de bus de grens over van Libanon. Ze kwamen aan in een hete havenplaats. Wonderlijk genoeg bleek Bekir de tolk voor het groepje door z’n gebrekkige kennis van het Duits. Ze zochten een boot naar Libië want in dat land zou goed geld te verdienen zijn. Bekir vertelt dat hij ook aan een Libanees vroeg of het daar in Libië net zo heet was als hier….nog wel twee keer zo heet! was het antwoord. Reden voor Bekir om te zeggen: Ik ga daar niet heen. Ik ga naar Europa, naar Duitsland. Met twee van de vrienden stapten ze op een boot naar Europa. Een heel grote boot met wel 2.500 passagiers die hen naar Rome bracht. Hij mocht Italie in, niet vanwege z’n paspoort, maar vanwege de bundel D-marken die hij kon laten zien. In die tijd had je geen visa nodig, vertelt hij, maar moest je geld kunnen laten zien. Met een andere boot konden ze meevaren en die bracht de vrienden naar België en ook daar wist Bekir familie te vinden.

Zijn familie vertelde hem dat hij door moest reizen naar Nederland. Daar zou zeker werk te vinden zijn. Dat was ook zo: in Dordrecht, waar ook een neef woonde, konden hij en z’n vrienden beginnen in wat Bekir noemt: een komkommertuin. Hij heeft er nog een foto van!!!! Op de foto zie je twee magere jongemannen, slechts gekleed in een korte broek, aan het werk in een kas met komkommerplantjes. Het was er snikheet en ze hebben keihard gewerkt, dus blijkbaar moest er door zo’n stadium heengegaan worden. Maar toen, door de verklaring van de tuinder dat deze jongemannen voor hem gewerkt hadden, kreeg hij z’n felbegeerde werk- en verblijfsvergunning.

Wie kan dat verzinnen? met de boot uit Libanon via Italie en Belgie naar een hete komkommertuin bij Dordrecht ?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.