Drie favoriete verhalen

In mijn hoofd draag ik een kleine collectie verhalen met me mee, die ik als dat zo uitkom vertel. Drie van die verhalen zijn mijn favorieten en vanmorgen vrowg ontdekte ik dat ze eigenlijk alledrie over hetzelfde gaan. Dat kwam door de ervaring van de pelgrimage naar Chalma. Alledrie die verhalen gaan over de ontwikkeling van een mens. De boodschap die ze overbengen is: Om het goede te kunnen doen is een aandachtige innerlijke zoektocht nodig. Aandachtig en vasthoudend. Er is ook een gevecht voor nodig omdat de wijsheid zich niet zo maar gewonnen geeft. Als de wijsheid is bereikt ben je er nog niet: het betekent niet meer dan dat de deur naar inzicht open is gezet, je zult nog steeds zelf  moeten zoeken en moeten kiezen. Het zal nooit vanzelf gaan: de goede dingen doen maar de wijsheid die er voor benodigd is, is voor iedereen bereikbaar.

Hoe heb ik dat inzicht nou eigenlijk gevonden door die pelgrimage? Dat is gekomen door de opeenvolging van gebeurtenissen: eerst de beslissing om wel een steen op te tillen en die naar boven naar de drie kruizen te dragen en daar neer te leggen. Twee: door het afhaken tijdens de mis en de keuze om zelf het ritueel te voltrekken van het schoonwassen in de rivier. En dat vervolgens ook te DOEN door te vertrouwen op de mensen die daar toevallig al waren.

1. is toegeven of onder ogen zien dat ik ook een steen bij me draag

2. zelf een keus te maken voor het ritueel in plaats van af te wachten en met te laten teleurstellen

3. bij de uitvoering van het ritueel te vertrouwen op mijn intuitie en toe te vertrouwen aan mensen.

Nu de drie verhalen: dat zijn:

– Hoe Tilopa de wijsheid gevonden heeft

– Djaffar en het Oog van Angoelimala

– De Wijze in de Woestijn.

In volgende blogs zal ik ze alledrie vertellen, dat beloof ik maar nu zal ik al vast het boeddhistische verhaal van Angulimala vertellen.

Lang geleden in India werd een jongetje geboren. Alle voortekenen wezen bij zijn geboorte er op dat hij een zeer slecht leven zou lijden en veel schade zou berokkenen. Hij kreeg daarom de naam: Ahimsaka. Die naam betekent: Doet geen kwaad!

De jongen groeide op, werd groot en sterk en een ijverig leerling van een beroemde leraar. Hij was de beste student en andere studenten waren jaloers op hem. Het lukte hen de guru ervan te overtuigen dat Ahimsaka een stiekeme affaire was begonnen met zijn vrouw! De leraar wilde hem dus zo snel mogelijk weg hebben. hij vertelde hem dat hij nog М©М©n opdracht te volbrengen had: hij zou duizend pinken moeten verzamelen! Ahimsaka ging op pinkenjacht.

wordt vervolgd.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.